شمارهی پنجم/صفحه دو
شهریورگان خوش آمد...
شهریور واژهی تغییر یافتهی اوستایی خشترور به معنای کشور آسمانی و شهریاری آرمانی ست که بهصورت عامیانه معنای بهشت میدهد.
شهریورگان یکی از جشنهای دوازدهگانه ايرانيان باستان است.
شهریور نمادی از فروتنی و نیرومندی است و این جشن را میتوان از سری جشنهای آتش دانست. شهریورگان مثل سایر جشنهای آتش فقط جنبه ملی ندارد بلکه با جنبههای سنتی_دینی همراه است.
همانطور که در شمارههای پیشین گفته شد، از دوران باستان در میان ایرانیان مرسوم بوده است که وقتی نام روز و نام ماه با هم یکی میشدند آن روز را گرامی میداشتند و به جشن و پایکوبی روز را میگذراندند. روز چهارم هر ماه را شهریور میگویند بنابراین چهارم شهریور روز جشن شهریورگان است.
در عصر باستان ایرانیان برای تزیین خانههای خود و آتشکدهها در روز شهریورگان، از گلی خاصی استفاده میکردند. در بعضی از متون قدیمی آمده است که نام این گل آتشین یا آذرگون که به رنگ سرخ آتشین است، نازبو ست.
همچنین در این ماه رویدادهای بزرگ دیگری اتفاق افتاده که سبب گرامیداشت شهریور شده است. تولد کوروش کبیر و در گذشت مانی پیامبر صلحجوی ایرانی و همچنین گرامیداشت روز پدر همگی از رخدادهای این ماه به شمار میروند.
۳۱ شهریور زادروز خانم لیانا(رزالین) ساعتی کرباسدهی نویسندهی کوچک ایرانی مبارک باشد. عمرشان طولانی و سرشار از نشاط باد.
🐒 به کوشش تاریخوار
